27 - Inspiratie in actie
Ik schreef eerder al over wat me zoal inspireert. Het is echter heel moeilijk om het concreet weer te geven. Er is geen vaststaand protocol of plan dat ik kan volgen om tot een gedicht te komen. Het is geen recept dat ik volg dat altijd werkt. Meestal is het iets heel toevalligs: iets waar mijn blik op valt, bepaalde woorden die ik lees, een muziektekst die ik hoor...
Recent was er een moment dat het heel spontaan ontstond en dat ik met jullie wil delen. Ik neem elk jaar deel aan de gratis dagboekopdracht "40 dagen vasten" van Sarah Timmermans. Zij voorziet in de vastentijd elke dag een dagboekopdracht. De ene dag is het een quote waar je iets mee kan doen of over kan nadenken, de andere dag is het een schrijfopdracht of een tekenopdracht. Soms stuurt ze een beeld mee met de mail en daar kan je dan iets mee doen. Allemaal vrij en volgens je eigen zin of tempo.
Eén van de dagen stuurde ze de onderstaande prent mee, duidelijk van een boek dat opengeslagen ligt. In eerste instantie past de prent op zich natuurlijk helemaal bij mij. Het doet me denken aan lezen, boeken, schrijven. Dus een eerste logisch idee dat ik bedacht, is de prent opplakken en er iets opschrijven.
Ik begon ze uit te knippen en draaide de prent daarvoor rond en rond. En plots zag ik iets anders, ik zag een libel in de prent. Het eerste woord dat echter in me opkwam was vuurvlieg, of liever 'firefly'.
Spontaan ontstond er het onderstaande beeld en gedicht...
Ik kan je niet uitleggen waarom ik dat zag, waarom ik een soort libelle zag maar het woord vuurvlieg hoorde, waarom het gedicht in het Engels is. Toen ik aan mijn bureau ging zitten om de dagelijkse dagboekopdracht te doen, had ik geen idee wat ik zou krijgen als opdracht. Toen ik het beeld zag, zag ik het boek. Pas wanneer ik begon te knippen en het beeld omdraaide, zag ik iets anders.
Dat is volgens mij ook hoe inspiratie werkt. Het is geen recept, het is geen voorafgaand plan. Het is anders leren kijken. Ik ben er vast van overtuigd dat, als je je openstelt om anders naar objecten, mensen, de wereld... te kijken, dat je dan zulke dingen zal opmerken. Hoe meer je het probeert, hoe meer je ziet en hoe meer je ziet, hoe meer je blijft zien.
Ik was best blij met het gedicht dat hier uit voortkwam, vandaar dat ik het in zijn geheel deel. Het is letterlijk hoe ik het heb neergeschreven, dus inclusief doorhaling en mogelijk nog inclusief fouten. Wanneer je de gedichten schrijft, moet je gewoon schrijven en de inkt laten vloeien. Pas later ga je nakijken en verbeteren. De hele oefening duurde hoogstens een paar minuten.
Heb jij zin om te schrijven? Wat kan jou inspireren? Kijk eens rond, misschien merk je wel iets bizars op, iets grappigs of iets ongewoon. Of misschien net iets heel concreets. Het maakt niet uit: kijk en laat de woorden naar boven komen. In het begin zal het bizar voelen, onwennig en misschien "niet goed genoeg". Daar gaat het niet om. Niemand hoeft te zien wat je schrijft, het gaat om het proberen, om het proces.
Als je zin hebt om te starten met schrijven, gewoon doen ;)
Het gedicht :
Dankjewel!
Heel mooi 🧚♀️